Top 10 omkoopschandalen
JOHAN - 2005
Omkoperij is van alle tijden en van alle gezindten. Italië, Oostenrijk, Duitsland, België en Nederland zeker niet? Bewezen is er nog niets, maar de reportage deze week in Voetbal International liegt er niet om. Geen zekerheid vooralsnog, wel een indringende geur van corruptie. Hoe zou het trouwens met Thijs Waterink zijn, Nederlandse inbreng in het Duitse omkoopschandaal. Die kwestie was vorig jaar aanleiding voor het maandblad JOHAN (http://www.johan.nl/) om een Top 10 samen te stellen van echte en minder echte schandalen uit de Nederlandse voetbalhistorie.
Vuil spel of niet?
Door JAAP VISSER
Dat Thijs Waterink nog eens onze meest spraakmakende voetballer in het buitenland zou worden. Zijn één-tweetjes met de Kroatische gokmaffia schokten het publiek. Want wij van de Nederlandse sport houden ons toch verre van omkoperij? O ja? Een overzicht van bewezen en onbewezen schandalen waarbij Nederlanders in het spel zijn geweest.
1. Nederland - Cyprus 8-0, 28 oktober 1987
Verdachten: professor Co Greep en de KNVB
Benadeelde: Griekenland
Toen de sinasappelbom uit Oss ontplofte in de Cypriotische doelmond begon keeper Andreas Charitou zich verschrikkelijk aan te stellen. Dat beweerde althans de voetbalminnende Maastrichtse chirurg als getuigendeskundige bij het tuchtcollege van de UEFA. Co Greep, die clubdokter bij Ajax was, smoesde er uit landsbelang flink op los en werd nog geloofd ook. Of niet natuurlijk, maar in dat geval moet er wel een aanmoedigingspremie zijn betaald voor het schrappen van de oorspronkelijke straf (een 3-0 nederlaag in plaats van een 8-0 overwinning). Nederland mocht het tegen Cyprus overdoen en plaatste zich ten koste Van Griekenland voor het EK. De zegetocht naar de Europese titel van '88 is hoe dan ook begonnen op het hoofdkantoor van de UEFA.
2. Holland Sport - NAC 1-3, 26 juni 1955
Verdachte: Wim Landman
Benadeelde: Holland Sport
Ir. Ad van Emmenes en Herman Kuiphof wisten niet wat ze zagen. De vermaarde sportverslaggevers repten van onbegrijpelijke fouten van de keeper van Holland Sport in de kampioenswedstrijd van de Eerste Klasse A tegen NAC. Wim Landman, die goed genoeg voor het Nederlands elftal was, ging wel vaker opzichtig in de fout. Zoals in het seizoen na die verdachte kampioenswedstrijd. Holland Sport verloor met 1-5 van BVV waarna uitkwam dat Landman zich had laten omkopen door ‘enige ongure types uit 's Hertogenbosch'. Daarmee kwamen ook zijn vreemde capriolen tegen NAC in een ander daglicht te staan. Spijt en schaamte vergalden het leven van de keeper die er in 1975 zelf een einde aan maakte.
3. Onbekend aantal Engelse wedstrijden in de eerste helft van de jaren negentig
Verdachten: Hans Segers en Bruce Grobbelaar
Benadeelden: een onbekend aantal clubs
Van Hans Segers werd gezegd dat hij zo gek als een deur was. Voor Bruce Grobbelaar gold hetzelfde. Beide keepers stonden terecht omdat ze grote Aziatische gokbazen ter wille waren geweest. Maar Segers en Grobbelaar bezwoeren op alles wat hen lief was, dat ze nog nooit met opzet over een bal heen waren gedoken. Ze ontsprongen de dans omdat ze slechts de schijn tegen hadden. Segers is tegenwoordig keeperstrainer bij Martin Jols Tottenham Hotspur en, blijkens zijn eigen website, helemaal in de Here. Hans bidt de godganse dag voor vergeving van al zijn zonden. Dus toch..?
4. Hongarije - Nederland 0-1, 14 mei 1985
Verdachte: KNVB
Benadeelde: Oostenrijk
Waarom de latere Feyenoord-verdediger Roth ineens de benen nam, was een raadsel. Vreemd was ook dat keeper Disztl zomaar ging liggen. Die solo van Robbie de Wit was aardig en dat stiftje ook, maar het werd hem wel erg gemakkelijk gemaakt. Ben de Graaf van De Volkskrant schreef als eerste dat de miraculeuze overwinning in Boedapest geen zuivere koffie was. Later kwam het gerucht dat de armlastige Hongaarse bond opeens heel ruim in zijn materialen zat. Niet Oostenrijk maar Nederland mocht door die goal van De Wit nog een poging wagen zich voor het WK in Mexico te kwalificeren. Maar tegen België ging het alsnog mis omdat Wim Kieft nogal onhandig Frankie Vercauteren tot een Schwalbe verleidde. Zo strafte het kwaad zichzelf.
5. Internazionale - FC Groningen 5-1, 2 november 1983
Verdachten: scheidsrechter Delmer én FC Groningen
Benadeelde: FC Groningen
Inter kneep ‘m als een ouwe dief na de sensationele 2-0 nederlaag van Groningen in het Oosterpark (doelpunten van Ahmed Fandi en Erwin Koeman). Maar in het verre Bari, banningsoord van het door de UEFA gestrafte Inter, liet de Europese debutant zich gek maken. In een woeste partij schutterde de Groninger verdediging er flink op los. Trainer Han Berger suggereerde dat er sprake was van omkoping van de Franse scheidsrechter Delmer. Maar de volmaakte onnozelheid waarmee een strafschop werd veroorzaakt, deed eerder vermoeden dat Groningen zelf was omgekocht. Anonieme kwaadsprekers zeiden dat de in Italië actieve makelaar Apollonius Konijnenburg daarin de hand had.
6. Telstar - FC Zwolle 1-2, 27 maart 1993
Verdachte: Jantje Mulder en ‘De Limburger'
Benadeelde: Telstar
Toen de verdediger van Telstar (en daarvoor van Feyenoord en FC Dordrecht) de bal voor de tweede keer als een keeper uit de lucht had geplukt, kwam FC Zwolle uit een penalty op 1-1. Vlak voor tijd werd het 1-2 omdat Jantje Mulder de bal in eigen doel gleed. Met opzet, volgens een aantal ploegmaten met wie de heetgebakerde verdachte na deze onbeduidende eerste divisiewedstrijd mot kreeg. Mulder zou hebben gehandeld in opdracht van De Limburger. Deze Haarlemse crimineel kocht voetballers om met drugsgeld om profijt te trekken uit weddenschappen en voetbaltoto's die hij zelf organiseerde. Dit spectaculaire verhaal is altijd een gerucht gebleven.
7. Onbekend aantal Nederlandse wedstrijden in de eerste helft van de jaren negentig
Verdachte: Dick Jol
Benadeelden: een onbekend aantal clubs
‘Dick Jol weet de uitslag al', was een hit in de Nederlandse stadions. De Haagse scheidsrechter, zo werd beweerd, kwam niet alleen bij zijn groenteboer voor de vitamines, maar ook om zaken te doen. Jol zou hoog spel hebben gespeeld in de illegale toto. De aantijging dat de scheids, die ook wel eens een gokje in het casino waagde, zijn geld op wedstrijden zette die hij zelf mocht fluiten, werd serieus genomen door de KNVB. Jol werd op non-actief gesteld, maar de rechter haalde het beroepsverbod onderuit. De verdachte werd van alle blaam gezuiverd en zijn rehabilitatie was compleet toen hij in 2001 de finale van de Champions League mocht fluiten. Daarin nam Jol trouwens wel een paar hele rare beslissingen.
8. Feyenoord - Dynamo Tblisi 2-0, 22 april 1981
Verdachten: de UEFA en Feyenoord
Benadeelde (bijna): Dynamo Tblisi
De UEFA was bang dat de eindstrijd van de Europa Cup 2 in Düsseldorf een financieel drama zou worden. In de ene halve finale had Dynamo Tblisi thuis korte metten met Feyenoord gemaakt (3-0) en in de andere had Benfica in Jena, bij Carl Zeiss, een 2-0 achterstand opgelopen. Om publiek in het Rhein Stadion te krijgen, moest Feyenoord langs Tblisi worden geholpen. Verslaggevers in De Kuip kregen aanwijzingen dat de Oostenrijkse scheidsrechter Franz Wöhrer opdracht had gekregen om Feyenoord een handje te helpen. Maar aan één handje hadden de Rotterdammers niet genoeg. Al scheelde het niet veel. Voetbal International schreef na de 2-0: ‘Wöhrer dreef de Georgiërs tot wanhoop met zijn té nadrukkelijke ondersteuning van de Rotterdamse poging om het onmogelijke toch te bereiken.' Tblisi hield stand en won vervolgens de finale tegen Carl Zeiss Jena, voor 9000 toeschouwers.
9. Standard Luik - Waterschei, 8 mei 1982
Verdachten: Arie Haan, Simon Tahamata en de rest van de Standard Luik
Benadeelde: Anderlecht
De paranoia van Raymond Goethals werd Simon Tahamata fataal. De gehoorzame aanvaller liet zich overhalen de winstpremie van de kampioenswedstrijd aan de tegenstander te schenken. Hoewel Standard niets te vrezen had van Waterschei gingen alle spelers akkoord met het belachelijke voorstel van de mallotige oefenmeester. De zaak kwam, uiteraard, aan het licht en het regende schorsingen in Luik. Alleen Arie Haan kwam er genadig van af, want toen Goethals tegen de lamp liep, zat Bombarie ergens in Azië en hield zich daar schuil totdat de Belgische justitie klaar was met Standard. Zelfs de brave Tahamata was daar zo gebelgd over dat hij Haan een vreselijke overtreding in het vooruitzicht stelde, mocht hij hem nog eens op het voetbalveld tegenkomen.
10. Saint Etienne - PSV 6-0, 7 november 1979
Verdachte : Philips en PSV
Benadeelde : PSV
Eindelijk, eindelijk leek PSV te gaan afrekenen met Saint Etienne. In 1976 hadden Les Verts de Philips Sport Vereniging tot wanhoop gedreven. In de halve finale van de Europa Cup voor landskampioenen en, het seizoen er op, in de tweede ronde van hetzelfde toernooi had PSV niet één keer weten te scoren. Maar drie jaar later in de tweede ronde van de UEFA Cup was het thuis 2-0 geworden. Vol zelfvertrouwen maakten de Eindhovenaren hun opwachting in het stadion Geoffrey Guichard. Maar binnen de kortste keren was het 4-0, eindstand: 6-0. De verschutting was ondraaglijk. In Eindhoven en de dorpen er om heen sneuvelde die avond menig tv-toestel. Vandaar de grap dat die 6-0 het werk van Philips was. Omdat de tv-verkoop nog harder stagneerde dan de resultaten van PSV.
Jaap Visser - 2005